First things first.

Wonderlijk hoe wasmiddel- en luierfabrikanten in hun reclame zo makkelijk over hun schroom stappen. Zonder blikken of blozen vertellen zij ons dat hun nieuwe product vele malen beter is dan het oude. Wat dus betekent dat het fantastische materiaal daarvóór toch verbeterd kon worden.

Het kost mij meer moeite om een oud principe om te zetten in een nieuwe kijk. Wat dan wel een beetje gaat met een blije blik als de vrouw die haar nog wittere laken uit de machine haalt. Jezelf vernieuwen geeft voldoening, dat dan weer wel.

Netwerken. Bah. Een beetje handjeklap achter de schermen en met een schoenlepel en een kruiwagen zit je op een fijn nieuw plekje. Dat was lang mijn visie op de term. En ik denk dat het nog steeds zo werkt. Als het over kennissen gaat. Wie kent wie en ons kent ons. En als ons wie niet kent, komt wie niet bij ons terecht.
Dat kan ook anders, er is ook nog een netwerk van kennis. Waar je niet aan gedacht had, kan een ander je vertellen. De ervaring die je deelt brengt je nieuwe kennis, die je zelf niet had geleerd. Dat is fijn, waardevol.

Het afgelopen jaar heb ik deze waarde leren waarderen. Via de kennis in mijn netwerk ben ik op een plek gekomen waar ik zelf nooit aan gedacht had, en via de inspiratie van mensen met kennis van zaken op die plek heb ik andere principes weer van een verse blik kunnen voorzien. En dan wordt het een stuk duidelijker welke dingen belangrijk zijn, en hoeveel belang je daaraan hecht.

Wordt vervolgd...


Published on January 19th, 2011 @ 22:33:17 . Posted in Personal. Tags: kennis, netwerk, waarde.

There's something 'bout today.

Awaken by the light of a new day, where the memory of yesterday is nothing more than the story in your mind, got up and found the same but in a slightly different way.
As eyes slowly open, the world reveals itself in a slight haze, which might be the left-over of a late-night impression, and the screen doesn't impress until that one moment where the rhythmic pressing of my thumb stops, and my senses tell my to keep watching and listening to the perfect blend of images, words and emotions.
Maybe it's a new light, maybe it's the recollection of an old dream, but somehow the world seems a bit different today. Even the machine plays the tunes in a likeable order, and there's the notion where this moment should be frozen in time forever.
Be it a sign, a cosmic collision of events or a brief moment where a man let's down his guard, it feeds tomorrow's memories with the stories to mind about.


Published on September 5th, 2010 @ 14:26:11 . Posted in Personal. Tags: sense, story, time, today.

I love the smell of napalm in the morning.

Het schijnt dat geuren het best in je geheugen bewaard blijven.
Een lijstje van wat zoal een mijn neus voorbijgaat:

Het trapgat van het huis van Opa en Oma; waarvan later blijkt dat het gewoon een heel stoffig huis was.

Die kleine bloempjes in het park; en als je ze aanraakte, plopten ze open en schoten er allerlei draadjes uit.

Talkpoeder voor zachte babybilletjes; waar je achter kwam als je heel hard kneep in de rare metalen bus met gaatjes in het deksel (nog sorry voor de badkamer, mam).

De tabakswinkel op de hoek; waar het mengsel van Cubaanse tabak en boerderijdrop het verafschuwen van roken en snoepen even deed vergeten.

Het opslaghok naast het podium op de middelbare school; dat werd gebruikt als omkleedruimte; en dus eigenlijk een stinkend zweethok was.

Het uitrijden van mest over het land; Niet te harden, maar het brengt me steeds terug naar de 12 km. die wij uit de polder zeven jaar lang heen en terug aflegden.

De geur van dat ene meisje; wat veel later 'eau d'issey' bleek te zijn, waar ik achter kwam door heftig snuivend erg dichtbij vrouwen met dat luchtje op te gaan staan.


Published on August 4th, 2010 @ 14:24:31 . Posted in Personal. Tags: geur, herinnering, vroeger.

Geluk is een reep chocolade

Maandag 19 juli. Wachten op de bus om terug te gaan naar de vakantiebestemming. De bus is te laat, de stemming daalt met het verstrijken van de tijd. Om het gevoel van honger en dat van enige ontevredenheid te stillen, een reep chocolade gekocht. Met noten. We verdelen stukken van de reep. Naast ons wordt geklapt. Vrolijkheid, iets harder dan nodig is. Het kleine meisje is de dochter van de vrouw die de toiletten schoonmaakt.

Grote ogen staren naar de chocolade. We nemen nog een stukje, het klappen klinkt weer. Nog één stukje over. Ik kijk haar aan. 'je wilt ook he?' wetend dat ze me toch niet verstaat. Ze wijst naar zichzelf en met de grote, vrolijke ogen zegt ze zacht: 'aussi.' ik kijk even naar moeder. Een bemoedigend knikje en een kort 'merci' ten teken dat haar dochter wel dankbaar hoort te zijn voor een lekkernij die zij haar niet kan geven van de 20 cent die zij verdient per bezoeker. Iedere volgende keer dat ik achteloos een reep chocolade koop, zal ik mijn geluk prijzen.


Published on July 21st, 2010 @ 19:36:55 . Posted in Wonder, Personal. Tags: chocolade, dankbaarheid, geluk.

Ode Toilet

Oh wonderlijk stuk porcelein, waarbij elke gedachte aan de waarde van uw antieke familie der borden in het niet verdwijnt, zo mijn last verdwijnt die ik aan u overlaat. Ach prachtige troon van wit glanzend glazuur, dat zonder enige wanklank alle afvalstoffen opneemt, die mijn lichaam heeft afgewezen. Laat mij u roemen om de prachtige mogelijkheid waar anderen in u de meerdere zullen moeten erkennen; met één druk op de welgevormde stevige knop verdwijnen die nare elementen die mij dwars hebben gezeten als een waterton in de Niagara-watervallen.

Och prachtig klein kamertje, met de immer fantastische mogelijkheid mij in op te sluiten, en daarmee de wereld buiten, waarmee mijn gigantische universum zich niet anders kan dan beprerken tot die ene vierkante meter, waardoor de wereld simpel en begrijpbaar wordt. Ja laat mij u prijzen, verheerlijken en toejuichen, laat mij die paar minuten verblijven in aan extase grenzende blijheid, waarna het binnenste van mijn innerlijk weer schoon en ledig is.

Ik dank u, dank u voor het aangenaam verpozen...


Published on April 4th, 2010 @ 20:37:58 . Posted in Personal. Tags: blijheid, ode, toilet, wereld.

Another Day.

Gisteren ging de zon onder, en vandaag kwam zij weer op. Zorgen achtergelaten in het donker, lijken verder weg dan op het moment dat zij ontstonden. Voorbije momenten en zij die voorbij gingen blijven achter in gedachten tot niet meer zeker is of het werkelijkheid of een nachtelijk avontuur was.
Kijkend naar wat voor je ligt en steeds lichter wordt. Nieuwe mogelijkheden, kansen om oude dromen werkelijk te laten worden. Een frisse blik op dat wat net even anders kan zijn en het vooruitzicht dat de nieuwe dag en dagen die zullen volgen ervaringen zullen worden, die de geschiedenis van herinneringen zullen aanvullen. Vanavond gaat de zon onder, en morgen komt zij weer op.


Published on December 31st, 2009 @ 15:04:09 . Posted in Personal. Tags: donker, herinnering, kans, licht, overpeinzing.

1 2 3 ...4 ... 6 ...8 ...9 10