Pages: 1 3 4 5 ...6 ...7 8 9 10

29-09-19

  17:56:00, by Arjan Heek   , 352 words  
Categories: Wonder, Personal

Talking 'bout my generation

Deze post speelt al een tijd in mijn hoofd. Net als de beelden van 'de jeugd' die het niet meer pikt om later-als-zij-groot-zijn op te moeten draaien voor de rotzooi die de volwassenen vandaag maken en dumpen in de wereld van morgen. De groene Greta's scanderen in groten getale dat er iets moet veranderen, al dan niet bijgestaan door wereldwijde fondsen voor wie die trendende publiciteit ook wel prettig uitkomt. Het doet mij denken aan de staking op mijn middelbare school, waar enkelen in plaats van zitten en opletten het geadopteerde lokaal in een fris kleurtje schilderden en de rest vanaf de zonnige recreatieplas hun onvrede liet blijken. Ik vraag mij af in hoeverre een dag vrij leidt tot een betere toekomst.

Het lied dat naast deze beelden door mijn hoofd echoot is Land of Confusion van Genesis, overigens een klassieker uit de school van rock. "This is the world we live in, and these are the hands we're given." Een zin die duidelijk nog steeds geldt. Een protest tegen de gevestigde orde en een oproep om het anders te doen. Zo ook verkondigd in de tekst: "My generation will put it right. We're not just making promises, that we know we never keep." Een krachtig voornemen, voorzien van beelden die de wereldleiders van dat moment neerzetten als karikaturen met een zacht karakter.

Maar wacht eens even...

'My generation', dat ben ik toch? Dat zijn toch die mensen die op de fiets naar het Binnenhof of met de Tesla naar Schiphol-Rijk gaan? En die daar de beloftes uitvoeren die wij maakten toen wij meebrulden met de muzikanten van het begin van dit verhaal? Waar heb ik dit eerder gelezen? Misschien is de moraal van deze niet-eindigende vertelling dat de geschiedenis zich herhaalt en de stakers van vandaag over enkele decennia hun daden zullen moeten verantwoorden aan hun kinderen. Dus laat die jeugd maar lekker een dag vrij nemen en samen reclameren onder de hoede van de natuurbeschermers. Als die beelden in je hoofd blijven zitten, blijft er hopelijk ook een stukje besef hangen waar de wereld toch een beetje beter van wordt.

 Permalink

25-03-17

  20:21:00, by Arjan Heek   , 272 words  
Categories: Personal

Life on top

Ongeveer twintig jaar geleden zag ik een interview van Sonja Barend met Acda en De Munnik, die hun grote succes van de eerste CD kwamen toelichten. De jongens vertelden dat zij erg gelukkig waren en al jaren bij elkaar. Daarop vroeg Sonja snugger waarom al die mooie liedjes dan over verloren liefdes en overspel gingen. Het antwoord klonk wellicht onlogisch; juist omdat alles zo goed gaat ontstaat de angst om het te verliezen.

Dit gevoel zal voor velen herkenbaar zijn. De laatste maanden heb ik meerdere malen geroepen dat ik hoog in mijn piramide zat. Mijn collega maakt daar steevast de grap bij dat zo'n puntje wel pijn doet maar het is een bekende psychologische benadering met een mooie metafoor. Maslow beschreef verschillende behoeften die op elkaar steunen en als je voldoende voldoening haalt uit die behoeften stijg je in je piramide. Het is geen exacte wetenschap en we weten allemaal dat het per dag kan verschillen hoe tevreden je bent. Toch is het prettig om je hoge mate van geluk te kunnen benoemen.

Op de top van je bevredigde behoeften kun je alleen naar beneden kijken. En daar komt die angst opkruipen waarbij het vanaf dit punt alleen maar neerwaarts kan gaan. Het lijkt onvermijdelijk en als we eerlijk zijn kun je ook niet je leven lang gelukkig zijn. Wat onze zangers duidelijk maakten is dat het benoemen van die angst een belangrijk onderdeel is van het besef waar je staat en wat je ervaart. En die ervaring maak je sterker en dat vervult weer je behoefte en dat maakt je gelukkiger. Geluk bij ongeluk, daar word je toch blij van?!

26-11-16

  21:19:00, by Arjan Heek   , 228 words  
Categories: Personal

Voor elkaar

Volgens mij wordt 15 maart een belangrijk moment. Als de geschiedenis iets leert dan is het dat macht in onverwachte handen kan komen. Met de stem van het volk kan een groep veel voor elkaar krijgen. Maar doet een ieder dat ook voor elkáár?

Veel mensen ervaren problemen en zijn daardoor op zoek naar hoop. Het is te begrijpen dat zij willen vertrouwen in iemand die roept dat de problemen worden verminderd. Hoop wordt geen waarheid door het wegsturen van problemen maar door het aanpakken van de oorzaken. Door mensen in de armen te sluiten in plaats van buiten te sluiten. Een stem voor de oplossing is beter dan een stem tegen het onbekende. Een gekozen leider stelt grenzen en regels maar is vooral het voorbeeld van wie je wilt zijn en hoe je met anderen omgaat.

Daarom zal ik kiezen voor Lodewijk Asscher. Een toegankelijk persoon met goede ideeën in een grote partij. Want met veel mensen is een verschil te maken. Samen voeren wij het beleid uit dat hij heeft ingevoerd vanuit een visie om de maatschappij nog beter te maken. Hij geeft regels en grenzen zonder daarover te roepen en is het voorbeeld dat anderen zou sieren. Ik zal een ander niet vragen mijn voorbeeld te volgen, maar wel goed na te denken over het belang van een ieders stem voor de geschiedenis die nog komt.

24-09-16

  13:21:00, by Arjan Heek   , 133 words  
Categories: Bare

Elmo

Afgelopen week weer begonnen met ons huisvriendje Elmo. Lief, geïnteresseerd en klaar om een weekje te logeren. Dit sociaal experiment, afgekeken van de logeer-beer bij kleuters, was vorig jaar een groot succes. En het werkt. Wanneer je Elmo bij je hebt in de wetenschap dat je aan het eind van een week aan je klasgenoten vertelt wat jou bezighoudt, ga je daar bewuster naar kijken. En neem je net dat extra stapje uit je zone om een fraai plaatje van dat moment te laten zien. Via ons vriendje wordt de sociale factor vergroot. Je hebt de controle over de persoonlijke informatie die je wilt delen, en door dat delen creëer je een groter groepsgevoel. Een trede van sociale acceptatie. Elmo is op pad met de eerste student. benieuwd wat hij dit jaar allemaal gaat beleven.

09-05-15

  20:00:00, by Arjan Heek   , 233 words  
Categories: Riding

Home, home again

Los Angeles - Haarlem. 9043 km. 52°22'43.5"N 4°37'45.6"E

We hadden afgesproken de motoren om 9.00 uur in te mogen leveren, maar meer mensen hadden die tijd afgesproken. Er bleek die dag een veteran memorial ride te zijn en zo'n beetje alle motorrijders hadden voor de deur van Eagle Rider afgesproken. Gezellig en fraai, compleet met band. Het personeel had er niet veel van en kwam ons hartelijk onthalen. Na een vlugge inspectie waren we klaar om te gaan. Fijne service, bevestigd door een taxi naar het hotel.
Nog een dag over dus we wilden naar het centrum. De metro nemen leek een goed idee, maar nadat we naar het vliegveld moesten, door moesten shuttlen, de eerste metro hadden gepakt en uit de tweede metro moesten om met een bus door Compton te worden vervoerd hadden we het idee dat een taxi een beter idee was. Het centrum was mooi en stads maar niet wat je van de tweede stad van de VS zou verwachten aan massa. Een rustige afsluiter dus die we hebben besloten met de verstandige keuze van een taxi. Spullen opgehaald bij het hotel en door naar het vliegveld. Dit keer de eersten dus zeker weten dat we niets misten, en na ongeveer 17 uur waren we op Schiphol. Of we niet weg waren geweest. Uit de verhalen blijkt dat dát wel mee zal vallen en die zullen nog jaren worden verteld.

Home, home again
Home, home again
Home, home again
Home, home again
Tags: motor, thuis, trip, usa

08-05-15

  20:00:00, by Arjan Heek   , 197 words  
Categories: Riding

City of Angels

Barstow – Los Angeles. 256 km. 33°56'47.5"N 118°22'16.3"W

Ook deze dag waren er weer buien op de rader. En weer hadden we ervoor gekozen vroeg weg te gaan. Ook deze keer werd het hoogtepunt bereikt op de berg, in dit geval aan de noordzijde van LA om de stad binnen te rijden. Daar was de grijze massa wel erg dreigend en daarbij was de gegroefde Interstate niet fijn om op te zijn. Dus natter aan de binnenkant dan de buitenkant van het pak pakten we de eerste pauze. Toen het opklaarde ging het wel weer en vervolgden we de Route66. Dit was zoals voorzien voorzien van erg veel verkeerslichten dus we hebben een stukje gesmokkeld over diezelfde gegroefde weg maar daarmee kwamen we eerder aan de leuke zaken toe zoals de stranden en Universal Studios. Wat een bezoek daar betreft een mooie dag want rijen waren er nauwelijks en het was niet snikkend heet zodat iedereen er plezier in had. Het was toch nog een eindje naar het hotel dus bijtijds de boel gepakt en de laatste zaken in orde gemaakt om de laatste dag netjes af te kunnen gaan sluiten.

City of Angels
City of Angels
City of Angels
City of Angels
City of Angels
City of Angels
City of Angels
City of Angels
Tags: la, motor, trip, usa

1 3 4 5 ...6 ...7 8 9 10



  XML FEEDS

open source blog