Californian Sun

Amsterdam - Los Angeles. 9043 km. 33°56'47.5"N 118°22'16.3"W.

Met ruim tijd voor de trip nog wat opgeruimd en zaken geregeld, om er vlak voor vertrek achter te komen dat de hoofdkraan vastzat. Na enige krachtinspanning gelukt maar dan was het toch even lopen naar de bus voor schiphol. Die stond precies klaar en vertrok. De reis kan beginnen. Op schiphol gewacht op Jan die werd gebracht door Robert en met de spullen bij de hand inchecken om te vertekken. Maar helaas, de vlucht naar Londen had vertraging en kwam dus te laat aan om de vlucht naar LA te halen. Balen, maar het was niet anders. In een hotel geplaatst om de volgende ochtend vroeg weer door douane te gaan en dit keer netjes naar de VS te vliegen. Daar in de middag aangekomen even (lang maar niet te lang) wachten om door te mogen. Met een "Welcome to the US" waren we er klaar mee, eh voor.

Californian Sun
Californian Sun
Californian Sun
 

Published on April 24th, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: californie, la, motor, rit, usa.
 Permalink

zoveelste test.

Hierbij enkele plaatjes om de opmaak van de site te testen. :)

zoveelste test.
zoveelste test.
zoveelste test.
zoveelste test.

 


Published on February 21st, 2015 @ 17:28:00 . Posted in Bare.

Oorzaak en gevolgen

Wordt vervolgd... stond er enige tijd geleden onder een bericht. Daar wordt het dan eens tijd voor. Dit bericht is het gevolg op het idee van netwerken. Hoe kom je aan je werk, vrienden en kennis? Inmiddels ben ik ruim een jaar werkzaam op verschillende plekken binnen de Hogeschool van Amsterdam. Daar ben ik gekomen door een tip van een vriend van mij, waar ik die collega nog steeds dankbaar voor ben. In het afgelopen jaar heb ik meerdere mensen verteld dat ik op deze werkplek heb gevonden wat ik al enige tijd zocht, en dat geeft uiteindelijk veel plezier in het werk. Dat is toch waar het om gaat. Inspiratie om te gebruiken wat je kunt en weet, en verder te komen dan je bent. Dat is eigenlijk hetzelfde wat je als opleider aan anderen leert, dus waarom zou je jezelf dat niet aantrekken?

Die werkplekken zijn behoorlijk in ontwikkeling, er wordt hard gewerkt om de kennis en vaardigheden op een steeds inspirerender manier bij de studenten te laten bloeien. Dat kost wat zweet, en er zal wel eens een ander zout druppeltje vallen, maar zoals een andere collega van mij terecht zei, het is ook een kans om een verschil te maken, hoe klein ook. Dat zal toch voor de meeste leraren de belangrijkste motivatie zijn om leraar te zijn. Komend jaar worden er belangrijke keuzes gemaakt. Door managers, opleiders en studenten. Ik kijk al uit naar de bijeenkomsten om die keuzes te kunnen begeleiden in goed overleg met mensen in mijn netwerk. En dat terwijl in voornoemd bericht netwerken door mij als niet zo prettig werd omschreven. Ook hier is het maar net hoe je het bekijkt, Naast het netwerk van kennis om van te leren, is er ook een groep mensen met wie je samen net werk aflevert. En dat gaat heel prettig als die mensen dezelfde kant op kijken en denken.

De keuzes van deze mensen hebben grote gevolgen. Want er staat alweer een record aantal studenten te trappelen (neem ik dan maar even aan) om met de opleiding te beginnen en zij zullen al wat nieuw geleerd wordt weer doorgeven aan de kinderen die zij les gaan geven. Als dat geen netwerk van kennis is... Ik zal blijven vragen aan ieder die leraar wil worden of deze het zeker weet, maar ik weet zeker dat het een van de mooiste keuzes is die je kunt maken.


Published on August 18th, 2012 @ 21:11:00 . Posted in Wonder, Personal.

Mind over matter...

Het was tijd voor een nieuw autootje. De garageman was er duidelijk in, het was allemaal nog wel te repareren, maar voor hoe lang, en voor dat geld kocht je toch al snel een knappere auto. Nu wilde het toeval dat hij in korte tijd een leuke tweedehands auto in de aanbieding kreeg.

Maar ja, om nu op een verjaardag te zeggen dat je in een Space Star rondrijdt, is gewoon niet zo sexy. En in mijn prettige baan kom ik regelmatig bij scholen op bezoek, dan wil je toch een beetje knap verschijnen. In een laguna of een A4 of zo.

Maar dan! Dan ga je eens rondkijken op internet en je vraagt hier en daar eens wat anderen voor ervaring hebben, en dan blijkt een autootje dat er leuk uitziet en ook niet zo duur is, toch aardig wat mankementen te vertonen, of dat van plan is te gaan doen. Want je kunt je afvragen waarom mensen hun auto van de eerste hand doen.

Het is een rode Dus ging ik eens tellen wat mijn ouwe trouwe allemaal aan kosten heeft opgeleverd. Buckle up:
- Kromme remschijven
- Verroeste zekeringkast
- Verstopte remleiding
- Vastgelopen slot
- Versleten remschijven
- versleten remschoenen
- Weggeroeste dorpel
En dan zouden er op korte termijn nieuwe banden, een nieuwe uitlaat en een nieuwe distributieriem bij komen. Dat levert al met al een aardige som op. En dat zag ik komende jaren niet zitten.

Dus. Taadaah! De nieuwe mobile. Een keurige hoogzitter voor Opa die in het weekend nog eens met de kleinkinderen weggaat, en af en toe met vrouw en haar koffers naar het buitenland gaat. En daar rijd ik dan in. Maar dan wel met alles erop en erin, keurig onderhouden door een betrouwbare garageman en met flinke zekerheid dat je iemand nog eens een rit kunt aanbieden waarbij je degene daadwerkelijk thuis kunt brengen. Alleen een fiets achterin meenemen zal iets lastiger worden. Maar dat zal zijn tijd wel duren.


Published on June 9th, 2012 @ 15:22:00 . Posted in Personal.

And in this corner... Ego vs. Altruïsme

Het is wel moeilijk.

Het is soms best moeilijk om je in te leven in de gedachten van de ander. Je moet er al moeite voor doen om mee te beginnen. Er zijn maar weinig mensen die ik ken die zich van nature inleven, en zij hebben mijn bewondering. En daarbij wordt die moeite niet altijd beloond zoals je zou denken.

Als leerkracht heb ik veel gesprekken gevoerd, en daar zaten leerzame momenten tussen waarbij beide partijen aan hun kantje van de tafel hun uiterste best deden om hun standpunt te verdedigen. Dat standpunt was na één keer wel duidelijk dus verder werd het een potje verbaal touwtrekken met als inzet wie er uiteindelijk aan het kortste eind zou trekken. Op zeker moment kwam bij mij de gedachte op dat op deze manier geen van beiden er iets wijzer van werd, en dus het kind niet slimmer.
Daarop heb ik een filosofie voor mijzelf bedacht, noem het een vuistregel. In dergelijke gesprekken ging ik er vanuit dat de andere kant wel degelijk redenen had om er eigen gedachten op na te houden, en dat die dus juist waren. Al was het maar voor de têguhpaghtei. "De ander heeft altijd gelijk." Heb ik mij sindsdien altijd voorgenomen in zulke gesprekken. En ja, als je dichter tot elkaar komt, versta je elkaar beter, die moraal was al duidelijk.

Inleven is nog iets anders dan "voor een ander denken". Voor diegenen die de ervaring hebben, of zullen krijgen, dat ik principieel en moeilijk kan zijn in discussies; meestal is de kern van mijn irritatie daarop terug te voeren. Waarom dan mijn goede voornemen om moeite te steken in het meer denken aan de ander? Ach, het willen worden wat je niet bent is zo'n menselijke eigenschap dat zelfs artificiële levensvormen ermee worden uitgerust.
En niet iedereen deelt zijn gedachten graag. Ja, 'ik heb vandaag heerlijk cupcakes gebreid' staat fier op elk sociaal medium, maar wanneer je 'Ik zou mijn collega het liefst op zijn bek slaan' post, dan gaan anderen daar toch wel dingen over denken. En als je een gedachte uitspreekt die de ander juist niet had, werk je jezelf soms in problemen die je niet met anderen wilt delen. Het is wel moeilijk.

"Je kunt ook nee zeggen." Is een regelmatig gehoord advies. Tja, het is een vorm van egoïsme waarbij je duidelijk bent en anderen ook eens de kans geeft zelf uit te vinden wat ze eigenlijk wel wisten, maar mijn ervaringen hierin zijn dat de mensen tegen wie ik nee zeg vervolgens ook geen contact meer opnemen. Dat was nu ook weer niet de bedoeling.
En dan hebben we ook nog het denken-aan-de-ander-die-niet-aan-de-ander-denkt. Een zinloze vorm van denken aan de ander en de redenen waarom zij midden op het fietspad afstappen, hun asbak op straat legen of in de supermarkt recht voor je neus ook even in de koeler gaan kijken. Je schiet er niks mee op en zij denken er toch niet aan. Dan heb ik liever de egoïst die de ander tenminste nog ziet.

Dus een nieuwe filosofie. Een uitbreiding op de eerdere stelling. De moeite nemen om te bedenken dat de ander vast een goede reden heeft om te doen wat deze doet, en daar vooral positief op te reageren. Vrienden reageerden heel vriendelijk door te zeggen dat ik niet hoefde te veranderen en vooral mijzelf moest blijven. Dat deed mij erg goed. Dat zij dit zeiden omdat zij zich dan ook niet hoefden inhouden laten we maar even buiten beschouwing.
Ik zie het als een nieuwe vorm van egoïsme. Wie slaat kan een klap terug verwachten. Dit kunnen we dus ook omkeren. Als je positief over anderen denkt, geeft dat je weer positieve gedachten, en daar word je toch blij van?!

Niemand dacht dat het makkelijk zou worden.


Published on January 2nd, 2012 @ 23:51:00 . Posted in Wonder, Personal.

"Alles kan kapot."

Tijdens een les begin deze week schreven studenten op het bord: "Alles kan kapot." Mijn angst dat ze massaal in opstand zouden komen en vakkundig mijn digibord zouden slopen, werd snel weggenomen door te verwijzen naar andere teksten op het bord over verliefdheid.

Wonderlijk genoeg heb ik dezelfde uitspraak deze week nog een paar keer gehoord. En daar ik steeds minder in toeval ga geloven, moest ik er even over nadenken.

Het uitspreken van de abolute stelling is gelijk een wens. Dat lijkt mij een tegenstelling. Ergens speelt het besef dat datgene wat eeuwig en betrouwbaar is, kapot kan. En daarmee is het geloof in een onvoorwaardelijk bondgenootschap al niet reëel. En daarna? Wil je iets hebben dat je kapot gemaakt hebt? En vind je jezelf dat dan nog waard?

Even verder filosoferend trok ik de conclusie dat het helaas zo vaak gebeurt, dat we daarmee onze dromen kapot maken, dromen van dat wat we niet hebben. Misschien moeten we maar blij zijn met wat we al hebben, of niet krijgen.

Toevallig genoeg speelt aaitjoens op dit moment het prachtige Cannonball van Damien Rice, om het in perspectief te zetten.


Published on October 1st, 2011 @ 20:49:00 . Posted in Wonder, Personal. Tags: alles, kapot, krijgen, liefde, studenten.

1 2 4 ...6 ...7 8 9