Viva Las Vegas

Kingman – Las Vegas. 167 km. 36°07'33.4"N 115°09'17.6"W

Over de route66 verder gereden naar de Hoover Dam. Veel van gezien en veel over geleerd. Mooi te zien dat zoiets imposants en ingenieus zo simpel in essentie is. Een zeer kundig en enthousiast verteller nam ons mee naar de generatoren en gaf in heldere taal aan wat er zo mooi -en minder- aan de Amerikaanse krachten was.
Na dit fraaie bezoek zou je verwachten door de woestijn naar Las Vegas te gaan maar die was er niet echt. Veel voorsteden en pretparadijsen waar je voor een klein bedrag een machinegeweer mocht leegschieten. Dit was een waarschuwing voor de plek waar we op afgingen. Las Vegas is een mooie stad met veel pracht en praal en entertainment in vele vormen. Het lokt ook vele mensen. Zeer typerend dat in het hotel direct naast de incheckbalie de gokkasten staan opgesteld. Maar we waren er niet om te kijken naar de mensen die hun geld in de machine stopten, maar de hotels, de lampen en de shows. Dus over the strip gelopen, biertjes van een tientje gedronken en een mooie show van Cirque du Soleil gezien. En gezien de  snelheid waarmee de inleg van rookies aan de speeltafels in de pockets verdween, het geld maar gelaten waar het was.

Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas
Viva Las Vegas

Published on May 6th, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: motor, route66, trip, usa.
 Permalink

On the road again

Sedona – Kingman. 331 km. 35°12'40.2"N 114°01'00.9"W

De keuze om vroeg op te staan bleek juist want de regen op de radar liet een klein stukje vrije ruimte zien waar we misschien droog tussendoor konden komen. Eerst de bergen in op weg naar Jerome. Opeens was het net of we in Europa reden, wat voor een zeer Amerikaans Amerika best even wennen was. Daar was niet veel tijd voor want het ging van links naar rechts en van beneden naar boven en daarna omgekeerd. Na door het pittoreske plaatsje te zijn gegaan bijna op de top en daar vielen toch wat druppels. Een flinke waterpartij had ik een stuk minder leuk gevonden in de bochten maar deze mate van vocht en bocht was ik inmiddels aan gewend geraakt dus het rijden gings zelfs met plezier.
Uit de bergen richting Prescott en dan een haakse bocht in de richting van ... de regen. Een hele grote grijze sluier hing recht voor ons en er was niet echt een andere route denkbaar. Maar zoals meer deze reis hadden we geluk en net voordat we erin zouden rijden ging de weg naar links en trokken we aan de muur van water voorbij. Dit werd beloond met aankomst in Ash Fork waar de Route66 echt begon. Een omgeving zoals je je voorstelt van de plaatjes en de video's en waar je op je motor helemaal in je element bent. Wat van korte duur is want op de video's vertellen ze niet dat tussen die plaatsjes steeds 50 mile gereden moet worden in het inmiddels bekende landschap. Dus de drie plaatsen die we passeerden voor de overnachting waren helemaal wat je ervan voor zou stellen en dit werd door de lokale bevolking ook driftig in stand gehouden.

On the road again
On the road again
On the road again
 

Published on May 5th, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: motor, route66, trip, usa.

From the low to the high

Grand Canyon – Sedona. 168km. 34°51'44.7"N 111°48'16.9"W

In de ochtend terug naar de Canyon om onder een ochtendzonnetje de mooie kleuren en schaduwpatronen te aanschouwen. Erg mooi. Dan vlot door want er moest een redelijk stuk worden afgelegd vandaag. En de dag had verschillende hoogtepunten. Eerst richting heuvels. Ook hier weer wat soepele bochten, en daar waren ook die grijze wolken. Die lieten een paar druppels vallen vlak voor we over de top waren maar dat was niet hinderlijk. Wel wat grauw, wat een minder leuke indruk gaf. In Flagstaff gestopt en even rondgekeken. Een leuk stadje met een duidelijke geschiedenis waar die trein en een stukje Route66 duidelijk aan meewerkten. Waar ik had verwacht in de regen die moeilijke bergpas op te rijden viel dat enorm mee. De zon brak door de wolken en de weg was fraai en liep soepel door een groene omgeving. De lastige bochten bleken omlaag te gaan in plaats van omhoog en ze leken voor de rustige motorrijder gemaakt. Een prachtige tocht naar een prachtig Sedona. Dit plaatsje dat pas 50 jaar oud blijkt te zijn trakteerde ons op een mooie en relaxte omgeving. Toen we de bergen met een Pink Jeep bezochten was het wat minder relaxt maar wel zo mooi. Een gevarieerde dag.

From the low to the high
From the low to the high
From the low to the high
From the low to the high

Published on May 4th, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: bergpas, motor, trip, usa.

Look at the size of that thing

Kayenta – Grand Canyon. 255km. 36°03'00.9"N 112°06'30.2"W

Waar deze reis al veel verwachtingen op een andere wijze heeft waargemaakt bleek ook vandaag de verwachting anders te zijn dan de realiteit. En dan met name de weersverwachting. Al enige tijd hingen de grijze wolken boven onze hoofden en op het machtige moment dat wij die grote kloof bereikten besloot het water -herstel- ijs naar beneden te komen. Schuilen dus voor de hagel en wachten tot het beter ging. Dat lukte aardig maar helemaal mooi weer werd het niet meer deze dag.
Ondanks dat, de machtige Grand Canyon mogen aanschouwen van verschillende gezichtspunten en de grootte nauwelijks kunnen bevatten. Niet veel mensen op de been maar de camera-industrie heeft in ieder geval aan ze verdiend. Ook een paar waaghalzen ertussen die tot aan het randje gingen, hoe vaak zou dat goed zijn gegaan? Omdat we het toch wel koud hadden gekregen zochten we de kamer op en hebben het naastgelegen National Geographicbioscoopje bezocht voor een tocht door de Canyon - ook handig aangezien de helicopters niet echt vlogen.

Look at the size of that thing
Look at the size of that thing
Look at the size of that thing
Look at the size of that thing

 


Published on May 3rd, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: canyon, grand, motor, trip, usa.

In the American valley

Durango – Kayenta. 289 km. 36°43'34.2"N 110°15'17.7"W

Een dag vol met verschillende indrukken. Na een kort stukje stonden we al voor de ingang van het Mesa Verdepark. Goede keus gemaakt om er in te gaan. Een mooi stuk oefenen met het bochtenwerk en alleen de verschillende indrukken van de begroeiing is al machtig. Nog mooier worden de rotswoningen van de voormalig bewoners. Zelfs het idee dat al het metselwerk honderd jaar geleden opnieuw is gedaan om de verwoeste huisjes hun waardige verleden te geven doet niets af aan de indruk dat hier een grote geschiedenis te zien is.
Dan door naar het vierlandenpunt. Om er te komen gaan we over een redelijk zanderig en waaierig stuk maar dan ben je ook echt in the middle of nowhere, alwaar je uiteraard wel de inheemse kralen kunt kopen (uit welke heem dan ook). Over de eerder genoemde rechte weg richting Monument Valley. Je wordt langzaam naar het hoogtepunt gevoerd als de uitzichten grootser en imposanter worden. Aangekomen op de plek die iedereen van de foto's kent is het ook duidelijk waarom het een foto waard is. Je voelt je hier klein tussen dat wat door welke grootsheid gemaakt moet zijn.
Na het opdoen van de indrukken het laatste stuk afgelegd naar ons hotel voor die nacht in een plaatsje dat vooral bestaat uit het aanbieden van hotels voor de nacht. Na een weer-eens-wat-anders maaltijd bij de Mac en de hoosbui die aan ons voorbijtrekt de nacht opgezocht om alle indrukken te verwerken.

In the American valley
In the American valley
In the American valley
In the American valley
In the American valley
In the American valley
In the American valley
In the American valley

 


Published on May 2nd, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: monument, motor, trip, usa, valley.

On the downtown train

Santa Fe – Durango. 347 km. 37°16'24.8"N 107°53'01.6"W

Wat een mooie dag. Wat een dag om in herinnering te houden. Relatief gezien een korte rit, maar met zoveel indrukken. Het landschap verandert al snel naar boompjes tot zelfs geurend bos. De weg gaat de Rocky Mountains in dus de motor mag lekker swingen van links naar rechts en terug. De hang naar veiligheid van de mensen zorgt dat de maximale snelheid behoorlijk onder het mogelijke ligt waardoor je prettig over de weg zoeft en anderen je niet zullen hinderen. Van vergezicht tot steile rotswand, van weide tot skihelling. Op deze dag komen zoveel mooie indrukken voorbij dat we er nog wel even van zullen nagenieten. De middag en avond brengen we door in Durango, een oude zilverstad waar het zilver inmiddels gedolven is en de nieuwe inkomsten komen uit skiërs en fietsers. Veel toeristen en veel toeristische vriendelijkheid dus. Bij de lokale brouwerij gegeten en gedronken natuurlijk. Dat Amerikaanse Pale Ale mag er best zijn.

On the downtown train
On the downtown train
On the downtown train
 

Published on May 1st, 2015 @ 20:00:00 . Posted in Riding. Tags: motor, trein, trip, usa.

1 2 4 5 ...6 ...7 8 9

©2018 by Arjan Heek • ContactHelp
Blog theme design by Andrew Hreschak